ക്ഷണിക്കാതെ വിരുന്നു വരുന്ന നിമിഷങ്ങള്!
കാത്തുനില്ക്കാതെ മനസ്സിന്റെ പടിയിറങ്ങിപോകുന്ന നിമിഷങ്ങള്! അതിനിടയില് നമുക്ക് നിശ്വാസത്തിനോ പുഞ്ചിരിക്കോ നേരം കിട്ടുന്നില്ല. ആ ചെറിയ നേരം നിനക്കായി ഞാന് നീക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നത്തേയും പോലെ ദൈര്ഘ്യം കുറഞ്ഞുപോകുന്ന ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങള്ക്കിടയില് നിന്റെ മനസ്സിന്റെ മേല്ത്തട്ടിലേയ്ക്ക് പൊന്തിവന്ന് പെട്ടന്ന് പൊട്ടിപ്പോകുന്ന നീര്ക്കുമിളപോലെ നീ ഇന്നും എന്നെ അറിയുന്നു. ഒരിക്കലും ആ ജലാശയത്തിന്റെ സ്വന്തമായ വെറും നീര്ക്കുമിളയെ നീ മോഹിക്കുന്നില്ലായെന്നും, ആ ജലാശയത്തിലേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി അതില് മൃതിയടയാന് മാത്രം നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നും ഞാന് അറിയുന്നു...
No comments:
Post a Comment