ഈ യാത്രയിലും വീണ്ടും പ്രകൃതിയുടെ ആത്മനൊമ്പരങ്ങൾ
മഴത്തുള്ളികളായി എന്നെ നനയ്ക്കുന്നു. ആരുടേയൊക്കെയോ നൊമ്പരങ്ങളും ശാപവാക്കുകളും അറിയുമ്പോൾ, പ്രകൃതിയുടെ ഉൾച്ചൂട് അസഹനീയമാകുന്നു. മനുഷ്യജന്മത്തിന്റെ താളംതെറ്റിയ കർമ്മങ്ങൾ ഇനിമുതൽ കൂടുതൽ ഭിതിപ്പെടുത്തുകതന്നെചെയ്യും. താളംതെറ്റലുകളിൽ കൊടുക്കേണ്ടിവന്ന വില എന്തെന്നു് പ്രകൃതി മനുഷ്യനുവേണ്ടി ഒരിക്കൽകൂടി അരങ്ങൊരുക്കി ചൊല്ലിയാടുകയാണ്. കരിംതിരിയുടെ മനമ്മടുക്കുന്ന വാസന വീണ്ടും ഏതോ തമസിന്റെ നിഗൂഢതയെ പരിചയപ്പെടുത്തുകയാണ്. മരണത്തിനേക്കാൾ വലിയ ശാപം അനുഭവൈക്കേണ്ടതായി വരുമെന്നു് പറഞ്ഞുനിർത്തികയും ചെയ്യുന്നു.
No comments:
Post a Comment